حساب کاربری

آیا شما والد یک نوجوان هستید؟

امتیاز : بازدید از این صفحه: 234 بازدید   


فرزندپروری می تواند یک کار عالی و لذت بخش باشد. هیچ چیز بیش از یک فرزند دوست­ داشتنی، خلاق و خوشحال نمی تواند در والد ایجاد لذت و غرور کند. پس علت چیست که گاهی این کار برای ما طاقت­ فرسا و خسته کننده می شود؟

به نظر می رسد ما نیاز به فراگیری این دانش داریم و بیشتر اوقات ناآگاهی، وضعیت را پیچیده تر می کند و به شکل گیری احساس ناکامی در ما و تشدید مشکلات رفتاری فرزندمان منجر می­شود. هر مرحله و سن رشدی کودک موارد خاصی را در حوزه فرزندپروری می طلبد که نیاز به افزایش آگاهی و آموزش والدین را گوشزد می کند. به طور مثال برای نوزادان موضوع خواب، خوراک و کشف جهان پیرامون مهم است. برای نوجوانان، استقلال طلبی، ارتباط با دوستان، افزایش تمایل به ارتباط با جنس مخالف، رازداری، کسب هویت و .... موضوعات اصلی به شمار می آیند و اگر والد فاقد اطلاعات کافی راجع به مسائل طبیعی مربوط به رشد نوجوان باشد، ممکن است تعبیرهای نامناسبی مانند مخالفت، لجبازی، بی مهری نسبت به خانواده و ... از آنها داشته باشد. در بعضی موارد فاز انتقالی دوران نوجوانی به راحتی و با آرامش طی نمی شود. حرکت نوجوان به سوی استقلال برای والدین ایجاد استرس، ناراحتی و اندوه  می کند.

بهتر است برای گذار ِ هرچه راحت تر و آرام تر از این مرحله، از دوران نوزادی فرزندمان خود را برای فراز و نشیب های رشدی وی در آینده آماده کنیم تا استرس کمتری هم به خود و هم به او وارد آید و نوجوان ما بتواند به تکالیف رشدی طبیعی این مرحله برسد و آماده ورود به دنیای بزرگسالان شود.

یکی از مهمترین جنبه های فرزندپروری ایجاد یک رابطه خوب است. این مسئله به خصوص در دوران نوجوانی اهمیت ویژه ای می یابد؛ زمانی که الگوهای قدیمی ارتباط ممکن است کارساز نباشند و ما مجبور به تغییر و تعدیل آنها باشیم تا نیازهای رشدی نوجوان را برآورده کنیم.

توصیه های زیر می تواند برای برقراری یک ارتباط خوب با نوجوان به شما کمک کند:

  1. راجع به مشکلات به طور واضح و آشکار صحبت کنید. جوی را در محیط خانه به وجود آورید که هر یک از اعضای خانواده بتوانند راجع به موضوعات مورد نظر خود آزادانه بحث کنند. انعطاف­پذیری شما به فرزندتان اجازه می دهد خودش را نشان دهد. نوجوانان به فرصتی برای بروز صادقانه و آشکار خود نیاز دارند. هنگامی که نوجوان شما راجع به عقاید، خاطرات و احساساتش شروع به صحبت می کند، با قضاوت زودهنگام و محکومیت او پل ارتباطی بین خودتان را خراب نکنید. با برقراری ارتباط مناسب می­توانید در مورد مسائل خاصی چون مصرف مواد مخدر و رابطه جنسی که از رفتارهای مهم و پرخطر دوران نوجوانی است، راحت­تر و با موفقیت بهتری با او وارد بحث شوید.

تحقیقات نشان داده است احتمال مصرف مواد مخدر در نوجوانانی که به طور باز و آشکار با والدین خود مشارکت و گفت وگو می کنند، کمتر است.

  1. برای بهبود ارتباط با نوجوان باید برای او وقت گذاشت. موقع صرف غذا، مطالعه، انجام بازی­های مختلف، تفریح و گردش و یا مراسم خاص، فرصت های خوبی است تا بتوانید با نوجوان خود ارتباط برقرار کنید.

یافتن زمان برای ارتباط با فرزند در دنیای پرمشغله امروز ممکن است مشکل اساسی والدین باشد ولی اختصاص دادن فقط چند دقیقه در روز برای گوش دادن فعال به نوجوانتان می تواند نقطه خوبی برای شروع باشد. زمانی را ترتیب دهید که هر دو فارغ و آزاد هستید؛ به خاطر داشته باشید برای ورود به گفت وگو و مشارکت با شما، نوجوان نباید احساس اجبار و فشار کند.

  1. سعی کنید برای هر فرزند خود وقت اختصاصی بگذارید؛ به ویژه زمانی که قرار است راجع به موضوعات مشکل و استرس آور صحبت کنید.
  2. برای صحبت کردن و برقراری ارتباط با نوجوان خود منتظر بروز مسائل و مشکلات بزرگ نباشید؛ از هر فرصتی برای حرف زدن با او استفاده کنید.
  3. در صورتی که توانستید با کودک خود چنین ارتباطی برقرار کنید، در زمان تعارض و کشمکش راحت تر با او وارد بحث و مذاکره می شوید.
  4. ارتباط خوب شامل هر دو حالت گوش دادن و صحبت کردن است. کسی که به صحبت های طرف مقابل خوب گوش می کند، علاقه خود را به ادامه بحث و ادامه این ارتباط با پرسیدن سؤال­های مناسب و به دور از داوری نشان می دهد.
  5. در ارتباط خود با او نقش یک دانش آموز را بگیرید. بنابراین او معلم می شود و شما باید سعی کنید چیز جدیدی از صحبت های او بیاموزید.
  6. زمانی که صحبت می کند، حرف او را قطع نکنید تا از خودتان بگویید.
  7. با احساسات او همدردی کنید.
  8.    بگذارید کلامش را به پایان برساند، حرف او را قطع نکنید ؛ وظیفه شما گوش دادن و فهم است نه قضاوت کردن.
  9.    خودتان را جای او بگذارید. با وجود آن که همه ما دوران نوجوانی را سپری کرده و خواسته ها و انتظاراتی داشته ایم، اما در جایگاه والد هیچ مرحله ای از رشد کودک به اندازه دوران نوجوانی ما را نگران نمی کند. بپذیرید که مسائلی وجود دارد که مختص این مرحله رشدی است، پس به مقابله و ستیز با آنها برنخیزید. سعی کنید فقط  نظر او را درک کنید و به آن احترام بگذارید، حتی اگر با آن موافق نیستید.
  10. پیش از آن که لب به سخن بگشایید، فکر کنید. ممکن است لازم باشد قبل از پاسخ دادن تا 10 بشمارید؛ این کاربه شما فرصتی می دهد تا خود را آرام کنید و از جنگ و جدل بپرهیزید.
  11. حتی زمانی که بحث راجع به موضوعات حساس و هیجانی است، بگذارید نوجوان بفهمد که شما او را دوست دارید و مراقب وی هستید و به خصلت ها و رفتارهای دوست داشتنی او  فکر می کنید.
  12. مکالمه را با صحبت کردن راجع به چگونگی حل مشکل مثبت کنید. مدام به اشتباهات گذشته او گریز نزنید. به جنبه های مثبت وی بیندیشید. مثبت ماندن، مکالمه را خلاق و سازنده می­کند.

 

دکتر فریبا عربگل، فوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان

عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی.

 

 

 

ارسال دیدگاه



X